LEAP olarak kadınların güçlenebilmeleri ve kendi ayakları üzerinde durabilmeleri için çalışıyor; mesleki ve teknik beceriler kazanıp işgücü piyasasına katılabilmeleri için projeler üretiyoruz.
Bugün, kadınların sosyo-ekonomik açıdan güçlenmesi kapsamında RET ve LEAP işbirliği ile Kilis’te kurduğumuz “Doğal Oyuncak Bebek Yapım Atölyesi”nin katılımcılarından “Aya”ya kulak vereceğiz.
“Aya”, Suriye’de başlayan savaş ve insani kriz sonucunda mağdur olan, evlerinden edilip göç etmeye zorlanmış binlerce kadından biri. Kocası ve kucağında çocuğuyla Türkiye’e göç etmiş, birçok zorlukla karşılaşmış; ancak hiç pes etmemiş. Yabancısı olduğu bir dili öğrenmiş, üniversiteye başlamış ve bir yandan da çalışarak aile ekonomisine katkıda bulunmuş.
“Adım Aya, 32 yaşındayım. Halepliyim. 17 yaşında evlendirildim. Liseden mezun olduğum ve ilk çocuğumu kucağıma aldığım yıl, Suriye’de savaş çıktı. İki yıl savaşın içinde hayat mücadelesi verdik. Savaşın şiddetlenmesinden dolayı 2013 yılında Kilis’e geldik. Eşim, Kilis’te esnaflara sora sora bir iş buldu. İlk evimiz, maddi durumumuzdan dolayı bir harabeydi. İçinde korkarak yaşıyorduk. Birkaç yıl boyunca psikolojimiz de aynı o ev gibiydi. Sonra, “Bu hayat değil,” dedim ve ayağa kalktım. Dört duvarın arasında beklemek bana göre değildi. Önce TÖMER’in Türkçe Dil Kursuna yazıldım ve Türkçemi C1 seviyeye kadar yükselttim. Daha sonra, gereken koşulları araştırdım ve denklik alarak Kilis 7 Aralık Üniversitesi Okul Öncesi Öğretmenliği Bölümü’nde okumaya başladım. Eşim zamanında okuyamadığı için, “Ben okuyamadım, eşim okusun,” dedi ve beni hep destekledi.
2018’de masraflarımız için endişelenirken üniversiteden arkadaşım, Leap Natural Doğal Oyuncak Bebek Atölyesi’nden bahsetti. Hemen kaydoldum ve bugüne kadar atölye ile gelir elde ediyorum. Örgüler, tığ işi, bebeklerin saçlarının yapımını burada sıfırdan öğrendim.”
4 yıldır Kilis “Doğal Oyuncak Bebek Yapım Atölyesi”nde çalışan “Aya”nın bu yıl bir bebeği daha oldu. Bebeğini atölyedeki çalışma arkadaşlarının desteği ile birlikte büyüten “Aya”, şunları da ekledi:
“Bu yıl bir evladım daha oldu. Bir bakıcı tutma veya onu kreşe yazdırma imkanım yoktu. Ama buradaki arkadaşlarımla, “Hallederiz!” dedik. Bebeğim 3 aylıkken onu da yanıma alarak atölyeye döndüm. Çocuğumun ismi, “Sevilen” anlamına geliyor. Öyle de oldu. Bu atölyede 20 tane teyzesi oldu. Şimdi, atölyede bir sesiyle, minicik bir ağlaması ile herkes ayağa kalkıyor. Tüm arkadaşlarım çok yardımcı oluyor, bu sayede devam edebiliyorum.
Dönüp 2011’deki Eye’ye bakınca, onun eğitimine devam etmenin, hayallerini gerçekleştirmenin mümkün olmadığını düşünen bir kadın olduğunu görüyorum. Ancak 2022’deki Aya olarak “Ama mümkünmüş!” diyorum.”